ولادت

آیت الله العظمی محمد بهجت فومنی در اواخر سال ۱۳۳۴ ه .ق . در خانواده ای دیندار و تقوا پيشه ٬ در شهر مذهبی فومن واقع دراستان گيلان ٬ چشم به جهان گشود . هنوز ۱۶ ماه از عمرش نگذشته بود که مادرش را از دست داد و از اوان کودکی طعم تلخ یتيمی را چشي د. درباره نام آیت الله بهجت خاطره ای شيرین از یکی از نزدیکان آقا نقل شده است که ذکر آن در اینجا جالب می نماید ٬ و آن اینکه:

۱۷ سالگی بر اثر بيماری وبا در بستر بيماری می افتد و حالش بد می پدر آیت الله بهجت در سن ۱۶ شود به گونه ای که اميد زنده ماندن او از بين می رود وی می گفت : در آن حال ناگهان صدایی شنيدم « . با ایشان کاری نداشته باشيد ٬ زیرا ایشان پدر محمد تقی است » : که گفت تا اینکه با آن حالت خوابش می برد و مادرش که در بالين او نشسته بود گمان می کند وی از دنيا رفته ٬ اما بعد از مدتی پدر آقای بهجت از خواب بيدار می شود و حالش رو به بهبودی می رود و بالاخره کاملاً شفا می یابد . چند سال پس از این ماجرا تصميم به ازدواج می گيرد و سخنی را که در حال بيماری به او گفته شده بود کاملاً از یاد می برد . بعد از ازدواج نام اولين فرزند خود را به نام پدرش مهدی می « محمد حسي ن » گذارد ٬ فرزند دومی دختر بوده ٬ وقتی فرزند سومين را خدا به او می دهد ٬ اسمش را می گذارد ٬ و هنگامی که خداوند چهارمين فرزند را به او عنایت می کند به یاد آن سخن که در دوران نام می نهد ٬ ولی وی در کودکی در حوض آب « محمد تقی » بيماری اش شنيده بود می افتد ٬ و وی را نام می گذارد ٬ و « محمد تقی » می افتد و از دن يا می رود ٬ تا اینکه سرانجام پنجمين فرزند را دوباره بدینسان نام آیت الله بهجت مشخص می گرد د....

بقیه در ادامه مطالب ....